Қазір қазақ білетін батырлардың бәрі тек жерін, үйін, ошағын қорғағаннан аспаған қаһармандар
«Ақ білектің күшімен, ақ найзаның ұшымен....». Осы сөзді қайталап айта бергеннен жалықпаймыз, әйтеуір. Бірақ дәл өзіміздің бүгінгі сипаттауымызға зерделеп қарасақ батырларымыздың бәрі біртүрлі болып көрінеді маған. Өйткені, олар қалмақ қызына қол салса, шүршіт қатынын тартып алса, орыс үш-төрт айлап төрінде талтайып жатып алса, жалпы айтқанда жауы жанына жетіп барса ғана алдаспанына қол созады.
Қазір қазақ білетін батырлардың бәрі тек жерін, үйін, ошағын қорғағаннан аспаған қаһармандар. Эпостық жырда Қазанның қақпасын бұзған, Қырлы мен Сырлыны қан сасытқан, қызылбөрік елін шапқан Қобланды батырдың өзі «Көшпенділерге» тек отан қорғаушы ғана болып кірді. Өйткені, бізге оның ел аузындағы «бұзықтықтарын» дәріптеудің еш керегі жоқ. Қазақ шекарасын қылыш жүзін қанға бояп жүріп кеңейткен Қасым хан туралы, сол жерді толық иеленсек деген мұратымызға жеткізген Хақназар туралы айтуға, оларды ұлттық қаһарман деңгейіне көтеруге қауқарымыз жетпейді.
Себебі қазақты ешкімнің жағасына қол салмаған, ешкімнің бір адым жерін тартып алмаған, сыртқа шығып атой салмаған «тәртіпті» ұлт, «сен тимесең мен тимен, бадырақ көз» ету керек. Әлгіде Шыңғысхан туралы әңгіме шыққанда МАҒАУИНДІ ит қосып қудық емес пе бәріміз. Ондай әлемдік деңгейдегі «бандиттің» бізге түкке керегі жоқ. Саясатымызға қайшы. Ақсақ Темірді де өзбекке ың-шыңсыз бере салдық.Талай мемлекетті жаулап алған, бас сүйектерден мұнара салған мұндай адамдардың «төзімді», «мәрт», «инабатты» қазаққа еш қатысы болуы мүмкін емес. Қазақта «өзгелерге үстемдік етемін» деген амбиция ешқашан болмаған... Қытайды билеген Мұқалы, Батумен бірге орыстың төбесін ойып, төлем жиған қыпшақтар, Тоқтамыстың Мәскеуді басып алуы.... Т-с-сс. Олардың бәрі бұзық моңғолға ілесіп, адасқандар. «Бабаларың анадай болған, мынадай болған» деп шабанторығы айналған қазаққа жел бітірмейік.
